Hieronder een mindmap met een kort overzicht van de mogelijkheden voor spaarder en belegger. De inhoud van het schema spreekt voor zich.
Bij welke financiële instelling heeft u deze keuzemogelijkheden al eens opgesomd gezien?
Denkt u ook niet dat de gemiddelde Vlaamse spaarder/belegger de afgelopen jaren een veel beter resultaat zou hebben behaald indien hij of zij beter bewust was geweest van de mogelijkheden?
Als je vandaag als belegger de "veilige middenweg" wil bewandelen met je vermogen, welke activaklassen kies je dan voor de komende tien jaar? Waar blijf je zo ver mogelijk weg?
Trek je dan ten strijde met een portefeuille bestaande uit enkel obligaties en aandelen? (zoals de banken vandaag nog steeds adviseren).
Ga je dan tien jaar lang schuilen op een spaarrekening aan een negatieve rente (na inflatie)?
Of gaan we ons gezond verstand gebruiken en proberen een evenwichtige keuze te maken?
dinsdag 16 oktober 2012
vrijdag 14 september 2012
Geld, Macht, Wall Street en Derivaten
Een blik achter het gordijn, dankzij Panorama:
http://www.deredactie.be/permalink/1.1429253
De vermelding van derivaten in deze bijzonder interessante reportage deed me denken aan volgend grafiekje...
Een derivaat is per definitie, het woord zegt het zelf, een afgeleide. Een derivaat moet dus ergens (al is het maar in theorie) van "afgeleid" zijn.
Behalve de voorbeelden in de Panorama reportage, van landen die hun rente willen verlagen (in ruil voor een bepaald ander risico natuurlijk), vinden we ook elders voorbeelden die logischer lijken:
Een landbouwer die via een derivaat een gedeelte van zijn oogst al in het voorjaar verkoopt, op het moment dat hij het zaaigoed moet aankopen.
Een gasleverancier die de verkoopprijs van gas op voorhand afspreekt met zijn klanten.
Een handelaar in aandelen die zijn positie in een aandeel wil behouden, maar zich wil indekken tegen een eventuele daling van de aandelenkoers.
Op zich kunnen derivaten dus best nuttig zijn, afgeleid van dingen die we kennen in onze economie. Maar wat moeten we er nu van denken indien de som van de bekende derivaten zo'n groot getal is, dat het vele keren groter is dan de "echte" economie, de economie waar mensen in leven en werken?
Het BIS geeft ons een indicatie hoe groot de derivaten handel echt is:
700 biljoen dollar aan "nominale waarde" (700 000 000 000 000 USD) eind 2011. Dit is maar liefst 10x groter dan de wereldeconomie (wereld BBP zo'n 70 biljoen per jaar).
Hoe kan de derivatenmarkt nog mogelijks ergens van afgeleid zijn? We kunnen alleen maar concluderen dat we kijken naar een grote hoop weddenschappen tussen banken en hefboomfondsen (en partijen die bij gebrek aan kennis meegesleurd zijn in bad).
Voor de volledigheid komt het BIS uit bij een marktwaarde van zo'n 27 biljoen voor deze derivaten in de boeken van banken en hefboomfondsen. (27 000 000 000 000 USD)
We kunnen dus spreken van een hoop virtuele rijkdom, verder verwijderd van "echt" geld en van de fysieke economie dan welk ander financieel actief.
Omdat derivaten wijd verspreid zijn en dus alle banken en hefboomfondsen meedoen aan het virtuele spel, kan één ongeluk met derivaten bijzonder snel uitgroeien tot een "global killer" voor het financieel systeem.
Samengevat:
Afgeleide producten zijn vandaag uiterst complex, wijdverspreid, meestal virtueel, niet beursgenoteerd, nominaal 10x groter dan wereldeconomie. Een faillissement van slechts één van de wereldspelers in dit circus kan het einde betekenen van het financieel systeem zoals we dat vandaag kennen.
Ben en Mario wijken de komende jaren best niet al te ver af van hun printer, de kans is immers heel reëel dat ze hem nog nodig gaan hebben om gaten in de derivatenmarkten te vullen.
http://www.deredactie.be/permalink/1.1429253
De vermelding van derivaten in deze bijzonder interessante reportage deed me denken aan volgend grafiekje...
Een derivaat is per definitie, het woord zegt het zelf, een afgeleide. Een derivaat moet dus ergens (al is het maar in theorie) van "afgeleid" zijn.
Behalve de voorbeelden in de Panorama reportage, van landen die hun rente willen verlagen (in ruil voor een bepaald ander risico natuurlijk), vinden we ook elders voorbeelden die logischer lijken:
Een landbouwer die via een derivaat een gedeelte van zijn oogst al in het voorjaar verkoopt, op het moment dat hij het zaaigoed moet aankopen.
Een gasleverancier die de verkoopprijs van gas op voorhand afspreekt met zijn klanten.
Een handelaar in aandelen die zijn positie in een aandeel wil behouden, maar zich wil indekken tegen een eventuele daling van de aandelenkoers.
Op zich kunnen derivaten dus best nuttig zijn, afgeleid van dingen die we kennen in onze economie. Maar wat moeten we er nu van denken indien de som van de bekende derivaten zo'n groot getal is, dat het vele keren groter is dan de "echte" economie, de economie waar mensen in leven en werken?
Het BIS geeft ons een indicatie hoe groot de derivaten handel echt is:
700 biljoen dollar aan "nominale waarde" (700 000 000 000 000 USD) eind 2011. Dit is maar liefst 10x groter dan de wereldeconomie (wereld BBP zo'n 70 biljoen per jaar).
Hoe kan de derivatenmarkt nog mogelijks ergens van afgeleid zijn? We kunnen alleen maar concluderen dat we kijken naar een grote hoop weddenschappen tussen banken en hefboomfondsen (en partijen die bij gebrek aan kennis meegesleurd zijn in bad).
Voor de volledigheid komt het BIS uit bij een marktwaarde van zo'n 27 biljoen voor deze derivaten in de boeken van banken en hefboomfondsen. (27 000 000 000 000 USD)
We kunnen dus spreken van een hoop virtuele rijkdom, verder verwijderd van "echt" geld en van de fysieke economie dan welk ander financieel actief.
Omdat derivaten wijd verspreid zijn en dus alle banken en hefboomfondsen meedoen aan het virtuele spel, kan één ongeluk met derivaten bijzonder snel uitgroeien tot een "global killer" voor het financieel systeem.
Samengevat:
Afgeleide producten zijn vandaag uiterst complex, wijdverspreid, meestal virtueel, niet beursgenoteerd, nominaal 10x groter dan wereldeconomie. Een faillissement van slechts één van de wereldspelers in dit circus kan het einde betekenen van het financieel systeem zoals we dat vandaag kennen.
Ben en Mario wijken de komende jaren best niet al te ver af van hun printer, de kans is immers heel reëel dat ze hem nog nodig gaan hebben om gaten in de derivatenmarkten te vullen.
dinsdag 7 augustus 2012
China neemt de wereld over
Gaat China de wereld overnemen? Gaat China eerst nog eens op de knieën? (samen met het "Westen").
We zullen zien...
Onderstaande filmpje verdient een plaatsje op de blog dankzij het optreden van Mevr. Dambisa Moyo. Meer van dat a.u.b!
We zullen zien...
Onderstaande filmpje verdient een plaatsje op de blog dankzij het optreden van Mevr. Dambisa Moyo. Meer van dat a.u.b!
donderdag 12 juli 2012
Manipulatie van goud gaat mainstream!
De prijs van goud wordt gemanipuleerd! Zonder deze beïnvloeding van de markt zou de prijs vandaag een heel pak hoger staan.
Voor de bovenstaande bewering zijn er al lange tijd behoorlijk wat bewijzen voorhanden.
GATA bijvoorbeeld is een organisatie die al sedert 1998 de onfrisse praktijken in de goudmarkt aan de kaak probeert te stellen.
Naast GATA zijn er ook echt wel, in binnen en buitenland, een heel aantal mensen geweest die de toch wel bijzondere goudmarkt tegen het licht hebben gehouden. Ze deden dat omdat ze, in meer of mindere mate, door hebben dat goud nog steeds een sleutelrol speelt in het financieel systeem.
Vergis u immers niet, een stijgende goudprijs mag dan wel de "ver van mijn bed show" zijn voor 99,9% van de Belgen en Nederlanders, het is wel degelijk een bedreiging voor het huidige financieel systeem!!!
Een bijzonder duidelijke aanwijzing dat "the powers that be" hun invloed uitoefenen in de goudmarkt kwam er op 24 juli 1998. Alan Greenspan zat op dat moment als voorzitter van de Amerikaanse centrale bank, de FED, voor de leden van de Amerikaanse senaat. De prijs van een Ounce goud schommelt op dat moment rond de 300 dollar.
Greenspan verklaarde letterlijk:
“Central banks stand ready to lease gold in increasing quantities should the price rise.”
Nu willen we hier niet onmiddellijk in detail gaan op de praktijk van het "leasen" van goud maar in feite is een goud lease een overeenkomst waarin de ene partij (FED, centrale banken) goud uit haar kluizen haalt en voor een bepaalde periode overdraagt aan een andere partij (commerciële bank) tegen een vergoeding (lease rate).
Het resultaat van een goud lease is dat na het aangaan van de lease het betrokken goud op de markt verkocht wordt. Men creëert zo verkoopdruk op goud en kan dus de koers van goud laag houden.
De commerciële bank die het goud ontvangt gaat dit dus in de regel verkopen op de markt en met de opbrengst andere activa kopen (obligaties/aandelen/...). Nu kan die commerciële bank winst maken indien de goudprijs daalt en/of indien ze meer rendement kan behalen op de andere activa die ze heeft gekocht met de opbrengst van de goudverkoop, rekening houdend met de vergoeding die ze aan de centrale bank dient te betalen voor de lease.
De termijn van een lease van goud kan, indien beide partijen akkoord zijn natuurlijk, steeds worden verlengd. Op deze manier moet het goud niet opnieuw op de markt worden aangekocht waar de aankoop voor een opwaartse druk op de prijs zal zorgen.
Iedereen die dit verhaal volgt ziet vandaag onmiddellijk een groot probleem in de markt voor de commerciële banken die goud hebben geleased. De goudprijs is immers de laatste jaren flink gestegen en wel veel meer dan het rendement dat deze banken konden behalen met beleggingen in andere activa zoals aandelen.
Indien Greenspan dus de waarheid sprak, zitten vandaag meer dan waarschijnlijk enkele commerciële banken in de penarie omdat ze het geleasede goud niet meer kunnen terugkopen, de centrale banken zitten dan weer met het probleem dat hun goud waarschijnlijk nooit meer terugkomt.
Hierover kunnen we desgewenst in de toekomst nog wel eens verder uitweiden maar laten we dus besluiten dat er ook in het verleden genoeg stof was om de manipulatie van goud onder de aandacht te brengen, maar dit nooit aandacht kreeg zodat het grote publiek het kon opmerken.
Het grote publiek krijgt al jaren van banken en de mainstream journalistiek gewoon onzin over goud voorgeschoteld. De enige boodschap die moet worden overgebracht: Blijf met uw pollen van goud af!!! het brengt geen rente op en kon wel eens flink crashen!!!
De laatste dagen verschijnen er echter wel berichten over goud manipulatie op gerenommeerde blogs zoals die van The Telegraph link . De nasleep van het LIBOR schandaal maakt zoiets als manipulatie van koersen ineens wel geloofwaardig.
(LIBOR schandaal : info de Standaard)
We gaan kijken of de aandacht op goud blijft aanhouden maar we hebben eigenlijk een open vraag over de goudmanipulatie:
Indien de prijs van goud vandaag geen "echte" prijs is omwille van eindige factoren (manipulatie), is dat dan voor de spaarder en belegger vandaag een nadeel of een voordeel?
Wie hebben de overheden, centrale banken en hun handlangers nadeel berokkend, en wie hebben ze een plezier gedaan?
Voor de bovenstaande bewering zijn er al lange tijd behoorlijk wat bewijzen voorhanden.
GATA bijvoorbeeld is een organisatie die al sedert 1998 de onfrisse praktijken in de goudmarkt aan de kaak probeert te stellen.
Naast GATA zijn er ook echt wel, in binnen en buitenland, een heel aantal mensen geweest die de toch wel bijzondere goudmarkt tegen het licht hebben gehouden. Ze deden dat omdat ze, in meer of mindere mate, door hebben dat goud nog steeds een sleutelrol speelt in het financieel systeem.
Vergis u immers niet, een stijgende goudprijs mag dan wel de "ver van mijn bed show" zijn voor 99,9% van de Belgen en Nederlanders, het is wel degelijk een bedreiging voor het huidige financieel systeem!!!
Een bijzonder duidelijke aanwijzing dat "the powers that be" hun invloed uitoefenen in de goudmarkt kwam er op 24 juli 1998. Alan Greenspan zat op dat moment als voorzitter van de Amerikaanse centrale bank, de FED, voor de leden van de Amerikaanse senaat. De prijs van een Ounce goud schommelt op dat moment rond de 300 dollar.
Greenspan verklaarde letterlijk:
“Central banks stand ready to lease gold in increasing quantities should the price rise.”
Nu willen we hier niet onmiddellijk in detail gaan op de praktijk van het "leasen" van goud maar in feite is een goud lease een overeenkomst waarin de ene partij (FED, centrale banken) goud uit haar kluizen haalt en voor een bepaalde periode overdraagt aan een andere partij (commerciële bank) tegen een vergoeding (lease rate).
Het resultaat van een goud lease is dat na het aangaan van de lease het betrokken goud op de markt verkocht wordt. Men creëert zo verkoopdruk op goud en kan dus de koers van goud laag houden.
De commerciële bank die het goud ontvangt gaat dit dus in de regel verkopen op de markt en met de opbrengst andere activa kopen (obligaties/aandelen/...). Nu kan die commerciële bank winst maken indien de goudprijs daalt en/of indien ze meer rendement kan behalen op de andere activa die ze heeft gekocht met de opbrengst van de goudverkoop, rekening houdend met de vergoeding die ze aan de centrale bank dient te betalen voor de lease.
De termijn van een lease van goud kan, indien beide partijen akkoord zijn natuurlijk, steeds worden verlengd. Op deze manier moet het goud niet opnieuw op de markt worden aangekocht waar de aankoop voor een opwaartse druk op de prijs zal zorgen.
Iedereen die dit verhaal volgt ziet vandaag onmiddellijk een groot probleem in de markt voor de commerciële banken die goud hebben geleased. De goudprijs is immers de laatste jaren flink gestegen en wel veel meer dan het rendement dat deze banken konden behalen met beleggingen in andere activa zoals aandelen.
Indien Greenspan dus de waarheid sprak, zitten vandaag meer dan waarschijnlijk enkele commerciële banken in de penarie omdat ze het geleasede goud niet meer kunnen terugkopen, de centrale banken zitten dan weer met het probleem dat hun goud waarschijnlijk nooit meer terugkomt.
Hierover kunnen we desgewenst in de toekomst nog wel eens verder uitweiden maar laten we dus besluiten dat er ook in het verleden genoeg stof was om de manipulatie van goud onder de aandacht te brengen, maar dit nooit aandacht kreeg zodat het grote publiek het kon opmerken.
Het grote publiek krijgt al jaren van banken en de mainstream journalistiek gewoon onzin over goud voorgeschoteld. De enige boodschap die moet worden overgebracht: Blijf met uw pollen van goud af!!! het brengt geen rente op en kon wel eens flink crashen!!!
De laatste dagen verschijnen er echter wel berichten over goud manipulatie op gerenommeerde blogs zoals die van The Telegraph link . De nasleep van het LIBOR schandaal maakt zoiets als manipulatie van koersen ineens wel geloofwaardig.
(LIBOR schandaal : info de Standaard)
We gaan kijken of de aandacht op goud blijft aanhouden maar we hebben eigenlijk een open vraag over de goudmanipulatie:
Indien de prijs van goud vandaag geen "echte" prijs is omwille van eindige factoren (manipulatie), is dat dan voor de spaarder en belegger vandaag een nadeel of een voordeel?
Wie hebben de overheden, centrale banken en hun handlangers nadeel berokkend, en wie hebben ze een plezier gedaan?
woensdag 13 juni 2012
Farage heeft er genoeg van
Ook de "bail out" van de Spaanse banken zal natuurlijk niet de laatste zijn. Farage slaat in het onderstaande filmpje de nagel op de kop door te stellen dat andere wankele landen nu mogen bijdragen om de Spaanse banken te redden...
Het geld dat "het zuiden van Europa" moet bijdragen, moeten ze inderdaad op één of andere manier gaan lenen. Dit gebeurt vandaag aan een veel hogere rentevoet dan de 3% rentevergoeding die ze misschien ooit gaan krijgen. Voor u en ik lijkt dat misschien onlogisch, voor politici is het echter heel duidelijk dat dit de juiste weg is. (kuch)
We zien in het filmpje ook Verhofstadt even zijn arrogante zelf zijn. We vragen ons af waarom die kerel daar nog zit. Na zijn schaamteloze uitverkoop van Electrabel aan de Fransen hadden we toch, nogal naïef misschien, gedacht men hem zou doorhebben. Niks daarvan, in de plaats van voor een rechtbank voor landverraad zit meneer in het Europees parlement...
Ik vraag me dikwijls af wanneer eens iemand de uitzending van Terzake opdiept, ten tijde van het bod op Electrabel, waarin Verhofstadt als premier van het land de overname bejubelde. De steden en gemeenten van dit land weten intussen samen met zowat alle consumenten dat de geboden prijs toen een lachertje was en dat de nadelige gevolgen voor België intussen gigantisch zijn.
We kunnen hier dan gemakkelijk een mogelijke reden naar voor schuiven waarom Verhofstadt lakei van Franssen speelde, maar ik denk dat iedereen dat zelf ook wel kan invullen.
Laten we in de plaats nog maar eens naar een speech van Farage luisteren/kijken:
Hoewel we het zeker niet altijd volledig eens zijn met de Brit Farage hebben we echt wel respect voor zijn stijl, zulke politici zijn witte merels.
Het geld dat "het zuiden van Europa" moet bijdragen, moeten ze inderdaad op één of andere manier gaan lenen. Dit gebeurt vandaag aan een veel hogere rentevoet dan de 3% rentevergoeding die ze misschien ooit gaan krijgen. Voor u en ik lijkt dat misschien onlogisch, voor politici is het echter heel duidelijk dat dit de juiste weg is. (kuch)
We zien in het filmpje ook Verhofstadt even zijn arrogante zelf zijn. We vragen ons af waarom die kerel daar nog zit. Na zijn schaamteloze uitverkoop van Electrabel aan de Fransen hadden we toch, nogal naïef misschien, gedacht men hem zou doorhebben. Niks daarvan, in de plaats van voor een rechtbank voor landverraad zit meneer in het Europees parlement...
Ik vraag me dikwijls af wanneer eens iemand de uitzending van Terzake opdiept, ten tijde van het bod op Electrabel, waarin Verhofstadt als premier van het land de overname bejubelde. De steden en gemeenten van dit land weten intussen samen met zowat alle consumenten dat de geboden prijs toen een lachertje was en dat de nadelige gevolgen voor België intussen gigantisch zijn.
We kunnen hier dan gemakkelijk een mogelijke reden naar voor schuiven waarom Verhofstadt lakei van Franssen speelde, maar ik denk dat iedereen dat zelf ook wel kan invullen.
Laten we in de plaats nog maar eens naar een speech van Farage luisteren/kijken:
Hoewel we het zeker niet altijd volledig eens zijn met de Brit Farage hebben we echt wel respect voor zijn stijl, zulke politici zijn witte merels.
maandag 4 juni 2012
woensdag 9 mei 2012
Vastgoedcrisis in Nederland
De vastgoedmarkt in Nederland verschilt merkelijk van die in België, vooral door de manier waarop de aankoop van een woning meestal gefinancierd wordt. De fenomenen "tophypotheek" en "aflossingsvrij" kennen we hier bijna niet. De woningmarkt in Nederland kon in het verleden vooral ontsporen door het systeem van rente-aftrek dat het opnemen van extra schuld aanmoedigde en er dus mee voor zorgde dat de prijzen veel te ver stegen.
Merk ook op in het onderstaande fragment hoe Dhr. Boelhouwer, hoogleraar woningmarkt,er blijkbaar zowat alles aan wil doen om de markt op een kunstmatig, duidelijk onhoudbaar hoog, niveau te houden. Met zijn pleidooi om in alles en nog wat in te grijpen in de economie is hij niet alleen, zijn er nog beleidsmakers die staan voor een vrije markt? Zelfs de liberalen van tegenwoordig zijn socialisten geworden, we worden er eerlijk gezegd niet vrolijker van!
Ze zouden allemaal beter Atlas Shrugged eens vastpakken.
Dhr. Boelhouwer vergeet dat de fout in de eerste plaats zat bij het oversubsidiëren van de woningmarkt, waardoor de prijzen te ver stegen. De daling van de prijzen is de oplossing voor het probleem, ze zijn niet het probleem zelf!
Wie gelooft ondanks alles dat Belgisch vastgoed de dans gaat ontspringen en geen correctie zal moeten ondergaan? In de VS, Spanje, Ierland, Italië en Nederland (om er maar een paar te noemen) weet men intussen wel beter.
Uw huis, een veilige belegging de komende jaren? forget it!
Merk ook op in het onderstaande fragment hoe Dhr. Boelhouwer, hoogleraar woningmarkt,er blijkbaar zowat alles aan wil doen om de markt op een kunstmatig, duidelijk onhoudbaar hoog, niveau te houden. Met zijn pleidooi om in alles en nog wat in te grijpen in de economie is hij niet alleen, zijn er nog beleidsmakers die staan voor een vrije markt? Zelfs de liberalen van tegenwoordig zijn socialisten geworden, we worden er eerlijk gezegd niet vrolijker van!
Ze zouden allemaal beter Atlas Shrugged eens vastpakken.
Dhr. Boelhouwer vergeet dat de fout in de eerste plaats zat bij het oversubsidiëren van de woningmarkt, waardoor de prijzen te ver stegen. De daling van de prijzen is de oplossing voor het probleem, ze zijn niet het probleem zelf!
Wie gelooft ondanks alles dat Belgisch vastgoed de dans gaat ontspringen en geen correctie zal moeten ondergaan? In de VS, Spanje, Ierland, Italië en Nederland (om er maar een paar te noemen) weet men intussen wel beter.
Uw huis, een veilige belegging de komende jaren? forget it!
Abonneren op:
Posts (Atom)



